چنگ، با سیم‌های عمودی کشیده شده بر روی یک قاب،

یکی از قدیمی‌ترین سازهای موسیقی جهان است

که صدایی اثیری و آرامش‌بخش تولید می‌کند. برای مبتدیان،

چنگ به دلیل عدم نیاز به یادگیری تکنیک‌های پیچیده

آرشه یا انگشت‌گذاری خطی (مانند ویولن یا گیتار) جذاب است.

نوازنده مستقیماً سیم‌ها را به صورت عمودی می‌نوازد.

با این حال، چنگ چالش‌های خاص خود را دارد:

نیاز به تسلط بر چندین سیم به طور همزمان برای ایجاد هارمونی، و همچنین مسائل مربوط به استفاده

از پدال‌ها (در چنگ‌های بزرگتر) برای تغییر گام‌ها.

اگرچه سیم‌کشی اولیه آسان است، اما دستیابی به اجرای

روان و پیوسته در قطعات کلاسیک یا فولکلور نیازمند هماهنگی

دقیق بین دو دست است.